سود:
- تمرکز بر اقلام بزرگی که بیشترین تفاوت را ایجاد می کنند و مشاهده عدم سازماندهی و فرصت های یکپارچه سازی تامین کنندگان از طریق تجزیه و تحلیل هزینه ها و اصل پارتو
- امکان مقایسه تامین کنندگان نه تنها از نظر قیمت بلکه در ابعاد مختلف (کیفیت، قابلیت اطمینان، ریسک) و برنامه ریزی مقدار سفارش با حاشیه ایمنی
- توانایی قرار دادن تصمیمات قراردادی که دارای پیامدهای مالی و حقوقی است به تایید کارشناسی صالح و کنترل مالی/حقوقی
هر چیزی که یک کسب و کار برون سپاری می کند - مواد اولیه، خدمات، لوازم، نرم افزار - از طریق زنجیره تامین می گذرد. خرید بزرگترین مورد از کل هزینه در اکثر مشاغل است. حتی یک بهبود کوچک به طور مستقیم در سود منعکس می شود. اما خرید فقط «پیدا کردن ارزانترین» نیست، بلکه تعادلی بین تامینکننده مناسب، زمان مناسب، کمیت مناسب، کیفیت مناسب و ریسک قابل قبول است. در این بخش، نحوه استفاده از هوش مصنوعی در مقایسه تامین کنندگان، برنامه ریزی کمیت سفارش، تجزیه و تحلیل هزینه و ارزیابی ریسک عرضه را یاد خواهیم گرفت. محدودیت بحرانی: هوش مصنوعی تجزیه و تحلیل و توصیه هایی را تولید می کند. عقد قرارداد با کدام تامین کننده تبعات مالی و حقوقی خواهد داشت و این تصمیم با تایید کارشناس و مدیر ذیصلاح گرفته می شود.
تجزیه و تحلیل هزینه: دیدن اینکه پول شما به کجا می رود
اولین قدم برای بهینه سازی خرید این است که هزینه را قابل مشاهده کنید. در بیشتر مشاغل، خرید در صدها کالا و دهها تامینکننده پخش میشود. هیچ کس کل تصویر را نمی بیند تجزیه و تحلیل هزینه - بررسی همه خریدها بر اساس طبقه بندی و تامین کننده - نشان می دهد که پول در کجا جریان دارد. یافته کلاسیک اصل پارتو است (تقریباً 80 درصد از هزینه ها از 20 درصد تأمین کنندگان تأمین می شود): تعداد کمی از اقلام بزرگ هزینه کل را تعیین می کنند. هوش مصنوعی داده های مخارج ناشناس شما را بر اساس دسته و تامین کننده تجزیه می کند و به سرعت این موارد بزرگ را به شما نشان می دهد. شما تلاش های مذاکره و بهبود خود را در جایی متمرکز می کنید که بیشترین تفاوت را ایجاد می کند.
دومین یافته کلاسیک، ریزش تامین کنندگان است: خرید مواد مشابه از پنج تامین کننده مختلف، تخفیف حجم را از دست می دهد. هوش مصنوعی این آشفتگی را نشان می دهد. فرصتهایی را برای ادغام (تمرکز خرید در تعداد کمی از تامینکنندگان) نشان میدهد. اما ادغام همچنین با ریسک همراه است - وابستگی به یک تامین کننده. مدیر این تعادل را برقرار می کند، نه هوش مصنوعی.
نکته: تجزیه و تحلیل هزینه ها را همیشه با "10 مورد بزرگ" و "10 مورد تکراری ترین" شروع کنید. اقلام بزرگ قدرت چانه زنی دارند، اقلام تکراری فرصتی برای اتوماسیون و توافقات چارچوبی دارند. هوش مصنوعی این دو لیست را در چند ثانیه خروجی می دهد.
مقایسه تامین کننده و مقدار سفارش
نگاه کردن فقط به قیمت هنگام انتخاب تامین کننده یک اشتباه کلاسیک است. مقایسه صحیح چند بعدی است: قیمت، کیفیت، زمان تحویل، قابلیت اطمینان تحویل، شرایط پرداخت، سلامت مالی و ریسک. هوش مصنوعی در جمعآوری این ابعاد در یک جدول مقایسه عالی است - شما دادههای ناشناس به آن میدهید و امتیاز وزنی را پیشنهاد میکند. اما شما وزن ها را تعیین می کنید (آیا قیمت مهم است یا قابلیت اطمینان؟) وزن های پیش فرض هوش مصنوعی از واقعیت کسب و کار شما اطلاعی ندارند.
دو هزینه با برنامه ریزی کمیت سفارش تضاد دارند: اگر بیش از حد سفارش دهید، هزینه نگهداری موجودی (انبار، تعهد سرمایه، فساد) افزایش می یابد. اگر کمتر بدهید، خطر سفارشهای مکرر و کمبود موجودی افزایش مییابد. هوش مصنوعی یک مقدار سفارش معقول و نقطه سفارش مجدد (آستانه برای ثبت سفارش جدید هنگامی که سهام به این سطح کاهش می یابد) از داده های مصرف تاریخی شما توصیه می کند. این یک نقطه شروع است. مدیر حاشیه ایمنی را برای عدم قطعیت در زمان تحویل و نوسانات تقاضا اضافه می کند.
سه کیف کوچک
مورد 1 - به هم ریختگی مخفی تامین کننده. یک رستوران زنجیره ای مواد تمیز کننده یکسانی را از 7 تامین کننده از طریق شعب مختلف خریداری می کرد. مدیر اطلاعات مخارج ناشناس را به هوش مصنوعی داد. هوش مصنوعی اختلاف قیمت و درهم ریختگی را نشان داد (تا 22 درصد تفاوت برای همان محصول). خریدها در 2 تامین کننده متمرکز شد، هزینه های سالانه 14 درصد کاهش یافت. تامین کننده دوم برای اجتناب از وابستگی به یک منبع آگاه بود.
مورد 2 - هزینه نگاه کردن به قیمت. یک تولید کننده به ارزان ترین تامین کننده مواد خام روی آورد. در مقایسه هوش مصنوعی، قابلیت اطمینان تحویل این تامین کننده پایین به نظر می رسید، اما مدیر این را نادیده گرفت. دو تاخیر عمده در عرض سه ماه باعث توقف تولید شد. تولید از دست رفته چندین برابر بیشتر از تخفیف به دست آمده بود. درس: قیمت یک اندازه برای همه نیست. نمره قابلیت اطمینان نیز باید در تصمیم گنجانده می شد.
مورد 3 - بهینه سازی مقدار سفارش. انبار تجارت الکترونیک غالباً در انبار موجود نبود یا یک محصول پرفروش را بیش از حد موجود می کرد. مدیر اطلاعات مصرف ناشناس را به هوش مصنوعی داد و درخواست کرد که نقطه سفارش مجدد و سناریوهای موجودی ایمنی را داشته باشد. او سه سناریو با فرمول های هوش مصنوعی ارائه کرد. مدیر عامل عدم اطمینان در زمان پیشروی را در نظر گرفت و سناریوی میانی را با حاشیه ایمنی انتخاب کرد. انبارها 60 درصد کاهش یافت و موجودی مازاد نیز کاهش یافت.
چهار قالب قابل کپی
1) تجزیه و تحلیل هزینه ها:
نقش شما: تحلیلگر خرید. از داده های هزینه ناشناس پیوست شده (دسته، کد تامین کننده، مبلغ) استفاده کنید. در جدولی به من نشان دهید: 1) 10 مورد هزینه اصلی شما، 2) نقاط درهم و برهم که در آن یک محصول مشابه را از چندین تامین کننده خریداری می کنم، 3) فرصت های یکپارچه سازی و ریسک وابستگی هر کدام. فقط از اعدادی که به شما دادم استفاده کنید.
2) مقایسه تامین کننده (چند بعدی):
از داده های تامین کننده ناشناس پیوست شده (قیمت، امتیاز کیفیت، زمان تحویل، قابلیت اطمینان، مدت پرداخت) استفاده کنید. امتیاز با وزن های زیر: قیمت 30٪، قابلیت اطمینان 30٪، کیفیت 20٪، تحویل 10٪، سررسید 10٪. امتیاز وزن شده را در جدول نشان دهید، اما بیان کنید که تصمیم نهایی با شماست و قبل از قرارداد، کنترل قانونی/مالی لازم است.
3) مقدار سفارش / نقطه سفارش مجدد:
از داده های مصرف ناشناس پیوست شده (محصول، مصرف ماهانه، زمان تحویل) استفاده کنید. 3 سناریو برای نقطه سفارش مجدد و مقدار سفارش توصیه شده (حاشیه ایمنی کم/متوسط/بالا) ایجاد کنید. نمایش فرمول ها اگر زمان تحویل نامشخص است، توضیح دهید که چگونه بر روی سهام ایمنی تأثیر می گذارد.
4) ارزیابی ریسک عرضه:
آیتم عرضه زیر را ارزیابی کنید: [مورد]. خطرات احتمالی عرضه را فهرست کنید (وابستگی به منبع واحد، تاخیر تحویل، نوسان قیمت، کیفیت، جغرافیایی/ژئوپلیتیکی). برای هر خطر، احتمال/تاثیر و یک اقدام کاهش هزینه کم را پیشنهاد دهید. پیش بینی دقیق انجام ندهید؛ عدم قطعیت ها را علامت گذاری کنید.
اعلان ضعیف / اعلان قوی
اعلان ضعیف:
کدام تامین کننده را انتخاب کنم؟
بدون معیار، بدون داده، بدون وزن. هوش مصنوعی یا میگوید «ارزانترین» یا توصیههای عمومی خالی ارائه میکند. تصمیمی که ریسک مالی و قانونی را به همراه دارد، بیاساس هدایت میکند.
اعلان قدرتمند:
نقش شما: تحلیلگر خرید. اطلاعات قیمت، کیفیت، زمان تحویل و قابلیت اطمینان 4 تامین کننده ناشناس در پیوست وجود دارد. امتیاز قیمت و قابلیت اطمینان با وزن برابر، کیفیت با وزن کمی کمتر و جدول مقایسه ظاهر می شود. اتخاذ تصمیم نهایی؛ 2 کاندیدا قوی را با دلایل خود ارائه دهید و به آنها یادآوری کنید که تأیید حقوقی/مالی قبل از قرارداد لازم است.
اندازه
رویکرد ضعیف
رویکرد قوی
معیار
قیمت فقط
چند بعدی
وزن دهی
هیچ کدام
باز کردن
ریسک
نادیده گرفتن
ارزیابی شد
مالکیت تصمیم
به هوش مصنوعی واگذار شده است
در انسان، متخصص تایید شده است
تایید
هیچ کدام
اجباری
اشتباهات رایج
- فقط به قیمت نگاه کنید. اگر قابلیت اطمینان، کیفیت و ریسک نادیده گرفته شود، گران می شود.
- تحکیم بیش از حد. وابستگی به یک تامین کننده، خطر اختلال را افزایش می دهد. تعادل
- دور زدن سهام ایمنی سفارش بدون حاشیه ایمنی زمانی که زمان تحویل نامشخص است منجر به از دست رفتن موجودی می شود.
- واگذاری تصمیم قرارداد به هوش مصنوعی. تصمیماتی که دارای پیامدهای مالی/حقوقی است نیاز به تایید کارشناسی دارد.
- چسباندن دادههای عرضهکننده/قیمت واقعی در ابزار باز. این یک راز تجاری است. ناشناس کردن.
توجه: قرارداد منعقده با تامین کننده یک تعهد مالی و حقوقی می باشد. جدول مقایسه هوش مصنوعی یک ابزار پشتیبانی تصمیم است، نه جایگزینی برای امضا. بررسی سلامت مالی قبل از قرارداد، بررسی قانونی و تایید کارشناسی ذیصلاح الزامی است.
به طور خلاصه
عرضه و خرید به عنوان بزرگترین اقلام بهای تمام شده، تأثیر مستقیمی بر سود دارد. با تجزیه و تحلیل هزینه ها ببینید پول شما به کجا می رود. بر روی اقلام بزرگ با اصل پارتو تمرکز کنید. عدم سازماندهی تامین کننده و فرصت های یکپارچه سازی را در نظر بگیرید. عرضه کننده را در ابعاد مختلف (قیمت، کیفیت، قابلیت اطمینان، ریسک) مقایسه کنید، فقط به قیمت نگاه نکنید. مقدار سفارش را با سناریوها و حاشیه ایمنی برنامه ریزی کنید. هوش مصنوعی کمکی قدرتمند در تمام این تحلیلها است. اما تصمیم قرارداد دارای تبعات مالی – حقوقی بوده و نیاز به تایید کارشناسی ذیصلاح دارد.
وظیفه کاربردی
خریدهای 6 ماه گذشته را به صورت ناشناس (دسته، کد تامین کننده، مبلغ) آماده کنید. از هوش مصنوعی بخواهید 10 مورد برتر را استخراج کند و تامین کننده را با الگوی «تجزیه و تحلیل هزینه» در بالا رد کند. یک جدول چند بعدی با الگوی "مقایسه تامین کننده" برای یک آیتم ایجاد کنید و 2 نامزد قوی را شناسایی کنید. قبل از تصمیم گیری، بررسی های حقوقی/مالی را فهرست کنید.
چک لیست
- [ ] آیا داده های عرضه کننده و قیمت را ناشناس کرده ام؟
- [ ] آیا روی موارد بزرگ (پارتو) تمرکز کرده ام؟
- [ ] آیا تامین کننده را در ابعاد چندگانه (نه فقط قیمت) مقایسه کردم؟
- [ ] آیا ریسک وابستگی یکپارچه سازی را ارزیابی کرده ام؟
- [ ] آیا من تصمیم قرارداد را مشمول تایید کارشناسی و کنترل قانونی/مالی کرده ام؟