سود:
- آشنایی با انواع سرقت ادبی، سرقت علمی خود و وضعیت اخلاقی متن تولید شده هوش مصنوعی
- امکان نوشتن بیانیه استفاده از هوش مصنوعی شفاف مطابق با سیاست های استفاده و اعلامیه هوش مصنوعی موسسه و مجله
- توانایی درک اصول نویسندگی (هوش مصنوعی نمی تواند نویسنده باشد)، پیامدهای جعل داده ها و نقض اخلاقی، و مسئولیت پذیری
تمام ارزش دانشگاه بر اعتماد است: خواننده مقاله اعتماد می کند که نویسنده صادق است، داده ها معتبر هستند، مشارکت اصلی هستند، و منابع به طور دقیق ذکر شده اند. وقتی این اعتماد شکسته شود، نه تنها یک کاغذ، بلکه شغل و حتی آبروی یک رشته خدشه دار می شود. حفظ این اعتماد در عصر هوش مصنوعی، مسئولیتهای جدیدی را به همراه دارد: محدودیتهای سرقت ادبی، وضعیت اخلاقی متن تولید شده توسط هوش مصنوعی، و افشای شفاف. اصل اصلی این واحد یکی است: استفاده از هوش مصنوعی مشروع است اما نمی توان آن را پنهان کرد. صداقت، شفافیت و مسئولیت نهایی انسانی تحت هر شرایطی حفظ می شود.
انواع سرقت ادبی و سرقت ادبی از خود
سرقت ادبی یعنی ارائه ایده، جمله یا داده های شخص دیگری به عنوان متعلق به خودتان بدون ذکر منبع. چندین شکل دارد. سرقت ادبی مستقیم: کپی کلمه به کلمه متن. موزاییک/تغییر سرقت ادبی: تغییر کلمات و استفاده از ایده بدون انتساب - این موذیانه ترین نوع است، زیرا با "جمله خودم" اشتباه گرفته می شود. خود سرقت ادبی: ارائه مجدد نشریه قبلی خود نویسنده بدون ذکر منبع مناسب. بازنشر یا ارائه همان داده ها به عنوان جدید، حتی اگر متن خود شما باشد، تخلف است. برش سالامی: تقسیم مصنوعی یک اثر واحد به چندین مقاله.
هوش مصنوعی در اینجا یک موضوع دو وجهی است. از یک طرف، اگر منبع اصلی ذکر نشده باشد، داشتن متن "پارافراسی" هوش مصنوعی، سرقت ادبی موزاییک را خودکار می کند - ایده بازنویسی هوش مصنوعی متعلق به شما نیست. از سوی دیگر، هوش مصنوعی میتواند به شما کمک کند عبارات غیرعمدی ذکر نشده یا خطرات سرقت ادبی خود را در متن خود علامتگذاری کنید. قانون تغییر نمی کند: الزام به ذکر منابع مستقل از اینکه چه کسی یا چه چیزی متن را نوشته است.
احتیاط: "هوش مصنوعی بازنویسی کرد، حالا جمله من است" دفاعی نیست. اگر ایده متعلق به شخص دیگری باشد، صرف نظر از اینکه هوش مصنوعی چقدر روان آن را بازنویسی کرده است، ذکر منبع مورد نیاز است. در غیر این صورت، سرقت ادبی رسانه را تغییر داده است، اما همچنان وجود دارد.
AI متن و نوشتار تولید کرد
دستورالعملهای اخلاقی عمومی انتشار (به عنوان مثال، ICMJE - کمیته ویراستاران مجلات پزشکی و COPE - کمیته خطوط اخلاق انتشار) دو قانون واضح را تعیین میکند. اول: هوش مصنوعی نمی تواند نویسنده باشد. نویسندگی مستلزم مسئولیت است - دفاع از یکپارچگی اثر، اعلام تضاد منافع، پاسخگو بودن - و یک مدل زبان نمی تواند این کارها را انجام دهد. دوم: استفاده از هوش مصنوعی اعلام شده است. اگر از هوش مصنوعی در تولید متن، ویرایش زبان یا تجزیه و تحلیل استفاده کردهاید، این موضوع را به طور شفاف در بخش روش یا اعلان جداگانه افشا میکنید. هدف از بیانیه متهم کردن شما نیست. این است که صادقانه به خواننده و ویرایشگر نشان دهیم که چگونه متن تولید شده است.
جدی ترین تخلفات جعل داده ها و جعل داده ها است. اینکه هوش مصنوعی بگوید «یک یافته معقول تولید کنید»، «دادههای گمشده را تکمیل کنید»، «نتیجه را قویتر نشان دهید» مستقیماً در این دسته قرار میگیرد و جدیترین جرمی است که میتواند به یک حرفه دانشگاهی پایان دهد. این تله موذیانه است زیرا هوش مصنوعی می تواند اعداد روان تولید کند. خط قرمز مطلق است: داده ها فقط از مشاهدات واقعی به دست می آیند، هرگز تولید نشده اند.
سیاست شرکتی و عملکرد شفافیت
سیاست هوش مصنوعی هر موسسه و مجله متفاوت است و به سرعت در حال تغییر است. برخی اجازه استفاده گسترده را می دهند در حالی که برخی دیگر مراحل خاصی را ممنوع می کنند. مسئولیت شما این است که قبل از شروع به کار، خط مشی فعلی مجله مورد نظر و موسسه خود (دانشگاه، آیین نامه پایان نامه) را مطالعه کنید. عمل شفافیت عینی است: ضبط کنید که از کدام ابزار، در چه مرحله ای، برای چه چیزی استفاده کرده اید، و در صورت لزوم آن را اعلام کنید. این سابقه هم از شما محافظت می کند و هم صداقت شما را در ممیزی ثابت می کند.
یک نکته نیز باید روشن شود: اعتماد کورکورانه به ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی اشتباه است. این ابزارها هم مثبت کاذب (اشتباه نوشتن انسان با هوش مصنوعی) و هم منفی کاذب تولید می کنند. آنها ممکن است متن طبیعی را بهطور ناعادلانه، بهویژه توسط نویسندگان انگلیسی غیربومی، بهعنوان «تولید شده توسط هوش مصنوعی» علامتگذاری کنند. بنابراین، مقصر دانستن متن دانشآموز صرفاً بر اساس نمره آشکارساز، درست نیست، و نه برای گفتن «تمیز» و چشم پوشی از شفافیت به چنین ابزاری تکیه کنیم. تضمین یکپارچگی یک امتیاز نرم افزاری نیست، بلکه اعلامیه شفاف و نظم و انضباط ثبت سوابق شماست. اخلاق یک ارزش سنجیده نیست، بلکه یک مسئولیت عملی است.
سه کیف کوچک
مورد 1 - سرقت ادبی موزاییک. دانشآموزی از یک پاراگراف از مقاله بدون ذکر منبع استفاده کرد و هوش مصنوعی آن را «پارافراسی» کرد. نرم افزار سرقت ادبی شباهت کمی نشان داد، اما مشاور منبع ایده را تشخیص داد. این یک سرقت علمی کامل موزاییکی بود. هوش مصنوعی کلمات را تغییر داد، اما الزام انتساب را حذف نکرد. دانش آموز منبع را اضافه کرد و درس را آموخت: بازنویسی جایگزین اسناد نمی شود.
مورد 2 - نه به ساخت داده ها. محققی داده های گم شده ای را در یک سلول داشت و وسوسه شد که به هوش مصنوعی بگوید "مقدار معقولی را پیشنهاد کند". ایستاد و فکر کرد: این داده ها جعلی بود. درعوض، او فقدان را صادقانه در روش گزارش کرد و اظهار داشت که از روش مناسب دادههای گمشده (منبع) استفاده کرده است. متن شفاف باقی ماند و هیچ عددی ساخته نشد.
مورد 3 - بیانیه شفاف. یک نویسنده غیر بومی زبان مقاله خود را با هوش مصنوعی جلا داد و همچنین از هوش مصنوعی برای پیش نویس مقدمه خود استفاده کرد. او خطمشی مجله را خواند و بیانیهای را به بخش روشها اضافه کرد: «یک ابزار هوش مصنوعی مولد برای ویرایش زبان و پیشنویس مقدمه استفاده شد و همه محتوا توسط نویسندگان تأیید و تأیید شد». سردبیر از این استقبال کرد. شفافیت اعتماد ایجاد کرد.
قالب های قابل کپی
1) غربالگری خطر سرقت ادبی / اسناد:
جملات ایدهها، ادعاها یا دادههایی را در متن زیر که ممکن است نیاز به استناد داشته باشند، اما غیرقابل استناد به نظر میرسند، علامت بزنید. همچنین به مکان هایی مشابه کارهای قبلی من که خطر سرقت ادبی از خود را به همراه دارد، اشاره کنید. این به من بستگی دارد. شما فقط مکان های خطرناک را لیست می کنید. متن: [چسباندن]
2) بیانیه استفاده از هوش مصنوعی:
یک پیش نویس شفاف از بیانیه استفاده از هوش مصنوعی برای یک مقاله بنویسید. استفاده: [کدام ابزار، کدام مرحله: به عنوان مثال. ویرایش زبان، پیش نویس چکیده]. لازم به ذکر است که BeyanYZ نویسنده نیست و تمامی مطالب توسط نویسندگان تایید شده است. 2-3 جمله، لحن رسمی.
3) نقل قول + انتساب (استفاده صحیح):
جمله زیر را روانتر بازنویسی کنید، اما به یاد داشته باشید که این ایده منبع دیگری است: در انتهای بازنویسی یک مکاننما قرار دهید [ارجاع در اینجا] تا بتوانم منبع را اضافه کنم. ایده را تغییر ندهید جمله + منبع: [چسباندن]
4) چک لیست خط مشی:
قبل از ارسال به یک مجله، یک چک لیست اخلاق هوش مصنوعی ایجاد کنید: آیا خط مشی موسسه خوانده شده است، آیا خط مشی هوش مصنوعی مجله خوانده شده است، آیا استفاده از آن ثبت شده است، آیا بیانیه ای نوشته شده است، آیا داده ای ساخته نشده است، آیا تمام اسناد تایید شده است. آن را کوتاه و قابل نشانه گذاری کنید.
اعلان ضعیف / اعلان قوی
اعلان ضعیف:
این پاراگراف را دوباره بنویسید تا سرقت ادبی صورت نگیرد. [بند]
این مشکل انتساب را حل نمی کند. اگر ایده متعلق به شخص دیگری باشد، بازنویسی همچنان سرقت علمی است.
اعلان قدرتمند:
پاراگراف زیر حاوی ایده یک مطالعه دیگر است. به من کمک کنید تا آن را با کلمات خودم خلاصه کنم، اما (1) جایی برای ذکر منبع بگذارید، (2) ایده را تحریف نکنید، (3) فضایی را به من نشان دهید که بتوانم تفسیر اصلی خود را اضافه کنم. منبع: [imprint]. پاراگراف: [چسباندن]
وضعیت
وضعیت اخلاقی
رفتار صحیح
تصحیح زبان با هوش مصنوعی
مشروع
اعلام کنید
نوشتن ایده بدون ذکر منبع با هوش مصنوعی
سرقت ادبی
اضافه کردن نقل قول
ساختن AI برای تولید داده
نقض جدی
هرگز انجام نده
استفاده از متن قدیمی بدون ذکر منبع
سرقت ادبی از خود
نشان دادن منبع
نشان دادن هوش مصنوعی به عنوان نویسنده
غیر قابل قبول
نویسنده انسان + اعلامیه
اشتباهات رایج
- جایگزینی بازنویسی به جای اسناد. اگر ایده متعلق به شخص دیگری باشد، حتی اگر هوش مصنوعی آن را بازنویسی کند، ذکر منبع لازم است.
- برازش/تقویت داده ها جدی ترین تخلف؛ می تواند به یک حرفه پایان دهد.
- پنهان کردن استفاده هنگامی که رخ می دهد، نقض یکپارچگی محسوب می شود.
- نادیده گرفتن سرقت ادبی از خود ذکر منبع الزامی است، حتی اگر متن خود شما باشد.
- خط مشی را نخواند. قوانین سازمانی و مجلات متفاوت و الزام آور است.
نکته: یک سؤال ساده خودآزمایی: «آیا ایده/دادههای این جمله واقعاً مال من است یا از منبع دیگری آمده است؟» اگر پاسخ «دیگر» است، ارجاع دهید. اگر "تولید شده" متوقف شود. این دو سوال از بیشتر سرقت ادبی و ساختگی در حین نوشتن جلوگیری می کند.
به طور خلاصه
اعتماد تحصیلی؛ با صداقت، اصالت و شفافیت حفظ می شود. سرقت ادبی الزام انتساب را برطرف نمی کند اگر ایده متعلق به شخص دیگری باشد، حتی اگر واسطه، هوش مصنوعی باشد. خود سرقت ادبی و بریدن سالامی نیز تخلف است. هوش مصنوعی نمیتواند نویسنده باشد، دادهها هرگز ساخته نمیشوند، و استفاده بهصورت شفاف اعلام میشود. خطمشیهای سازمانی و ژورنالی را از قبل بخوانید و استفاده خود را ثبت کنید. کوتاه ترین قانون: ایده بستگی به منبع دارد، داده ها به حقیقت بستگی دارد، استفاده به بیان بستگی دارد، مسئولیت بستگی به شخص دارد.
وظیفه کاربردی
یک متن را خودتان مثال بزنید. خطر استناد یا سرقت ادبی خود را با هوش مصنوعی اسکن کنید و خود مناطق علامتگذاری شده را ارزیابی کنید. اگر حداقل یک ایده بدون ذکر پیدا کردید، یک منبع اضافه کنید. سپس یک بیانیه استفاده شفاف از هوش مصنوعی مناسب برای استفاده خودتان بنویسید. در نهایت خط مشی هوش مصنوعی مجله و موسسه مورد نظر خود را بیابید و سه مقاله آن را یادداشت کنید.
چک لیست
- [ ] آیا به ایده ها/داده های شخص دیگری اشاره کرده ام؟
- [ ] آیا کار قبلی خود را از نظر خطر سرقت ادبی بررسی کرده ام؟
- [ ] آیا مطمئن هستم که هیچ داده ای را ساخته/بالا نمی کنم؟
- [ ] آیا استفاده خود از هوش مصنوعی را در یک بیانیه شفاف افشا کرده ام؟
- [ ] آیا من خط مشی هوش مصنوعی موسسه و مجله را خوانده ام؟