Winst:
- Mogelijkheid om knop-, foutmeldingen, inactieve status en onboarding-teksten te schrijven met kunstmatige intelligentie in overeenstemming met de stem- en toongids van het merk
- Mogelijkheid om meerdere varianten van dezelfde microtekst te produceren en deze te selecteren op basis van criteria voor duidelijkheid, toon en lengte
- Mogelijkheid om AI-tekst te controleren op inclusief taalgebruik, toegankelijkheid en juridische correctheid
Elk woord in een interface is een ontwerpbeslissing. UX schrijven is de taak om microteksten zoals knoplabels, foutmeldingen, lege statusteksten, onboardingschermen en notificaties nauwkeurig en in lijn met de merkstem te schrijven, zonder de gebruiker te vermoeien. Deze teksten worden als onbelangrijk beschouwd omdat ze kort zijn; terwijl het verschil tussen "Opslaan" of "Wijzigingen opslaan", "Er is iets misgegaan" of "Kaartnummer ontbreekt" het verschil is tussen het voltooien van de taak door de gebruiker en het opgeven ervan. AI is extreem krachtig in het genereren van microtekstvariaties; maar u behoudt de controle over de toon, nauwkeurigheid en volledigheid.
Niet zonder de merkstem- en toongids
Standaard schrijft de AI in ‘gemiddelde, neutrale’ taal. Elk product heeft echter een stem – een blijvende persoonlijkheid – en een toon die verandert afhankelijk van de situatie. Een bankapp kan geruststellend en rustig zijn, een gaming-app kan energiek en vriendelijk zijn. Als u deze handleiding over kunstmatige intelligentie niet geeft, levert dit teksten op die vreemd zijn aan uw merk.
Praktische methode: geef het model een korte “stem- en toonkaart” – 3-4 bijvoeglijke naamwoorden (“duidelijk, warm, ingetogen”), do’s/don’ts (“gebruik geen emoji’s”, “geef de gebruiker niet de schuld”) en 1-2 voorbeelden. Deze kaart is de gemeenschappelijke basis voor al uw microtekstproducties.
Tip: Schrijf uw stem- en toonkaart één keer en plak deze in elke prompt. Met deze kaart wordt de consistentie het beste behouden als veel mensen op hetzelfde product schrijven.
De formule voor een goede foutmelding: wat is er gebeurd + waarom + volgende stap
De meest kritische microtekst is de foutmelding, omdat de gebruiker al boos is. De standaarduitvoer van de AI is vaak nutteloos: "Er is iets misgegaan, probeer het opnieuw." Dit bericht vermeldt niet wat er is gebeurd, de oorzaak of de oplossing.
De goede foutmelding bestaat uit drie delen:
- Wat er is gebeurd: In duidelijke, niet-technische taal (“Betaling kon niet worden voltooid”).
- Reden (indien bekend): ("Kaartnummer lijkt te ontbreken").
- Volgende stap: Concrete actie voor de gebruiker (“Controleer het nummer en probeer het opnieuw”).
En één verbod: geef de gebruiker niet de schuld ("Het nummer lijkt te ontbreken" in plaats van "Je hebt het verkeerd ingevoerd"). Verbeter de AI-schets met deze formule.
Genereer variaties, selecteer op criteria
De grootste kracht van kunstmatige intelligentie bij UX-schrijven is dat het binnen enkele seconden vijf tot tien variaties van dezelfde microtekst produceert. Maar deze macht is nutteloos zonder criteria. Elimineer variaties met drie criteria:
- Duidelijkheid: Begrijpt de gebruiker het in één keer lezen?
- Toon: Past het bij de merkstem?
- Lengte: Past het op de knop/gebied en vermoeit het de ogen niet?
Microteksttype
slecht voorbeeld
sterk voorbeeld
knop
"verzenden"
"Afspraak bevestigen"
Fout
"Onjuiste transactie"
"Het kaartnummer lijkt te ontbreken. Controleer het en probeer het opnieuw."
lege status
"De lijst is leeg"
"Je hebt nog geen favorieten. Bewaar de producten die je leuk vindt met het hartje-icoontje."
Goedkeuring
"Weet je het zeker?"
"Moeten we deze bestelling annuleren? Deze actie is onomkeerbaar."
drie minikoffers
Geval 1 – De helderheid van de knoppen verhoogde de conversie. Eén team breidde de knop ‘Verzenden’ uit naar 8 varianten met AI en selecteerde ‘Afspraak bevestigen’. Bij A/B-testen (het experiment waarbij twee versies worden vergeleken) nam het goedkeuringspercentage meetbaar toe; omdat de gebruiker zag wat er op de knop zou gebeuren.
Casus 2 — Belastend bericht gecorrigeerd. De kunstmatige intelligentie suggereerde: "Je hebt een ongeldig e-mailadres ingevoerd." De UX-schrijver heeft dit gewijzigd in "Het e-mailadres lijkt te ontbreken of onjuist te zijn." Een kleine taalverandering verminderde het percentage verlaten formulieren. Les: de gebruiker de schuld geven, bederft de ervaring.
Geval 3 — Juridische fout ontdekt. “Op ieder moment gratis opzeggen”, schreef de AI voor een abonnementsscherm. Het annuleringsbeleid van het product was echter anders; deze zin was misleidend en bracht juridisch risico met zich mee. Het team matchte de tekst met het daadwerkelijke beleid. Les: microtekst wordt ook gecontroleerd op juridische correctheid.
Vacature en onboarding: stille momenten laten spreken
Het eerste scherm dat de gebruiker ziet is vaak leeg: nog geen berichten, nog geen bestellingen, nog geen favorieten. Onervaren ontwerpers doen dit scherm af als "De lijst is leeg"; terwijl de inactieve toestand een van de meest waardevolle momenten is waarin de gebruiker leert wat hij moet doen. Een goede lege statustekst doet drie dingen: legt de status uit, geeft aan waarom deze leeg is en nodigt de gebruiker uit om de eerste actie te ondernemen ("Je hebt nog geen favorieten. Bewaar producten die je leuk vindt met het hartje-icoontje"). Onboarding-teksten vervullen een soortgelijke taak: ze begeleiden de gebruiker door hem één ding tegelijk te leren, zonder hem te overweldigen. Kunstmatige intelligentie produceert snel variaties op deze teksten; het is jouw taak om ze kort, uitnodigend en actiegericht te houden, en lange uitleg te vermijden. De lege status is geen bug, het is een kans.
Tip: Elke lege status is gevuld met de vraag "wat moet de gebruiker doen als hij hier voor de eerste keer komt?" Schrijf met de vraag. De inactieve status is een verborgen onboarding-moment.
Kopieerbare aanwijzingen
Klank- en toonkaart: bijvoeglijke naamwoorden = <<helder, warm, duidelijk>>; niet doen = <<emoji, schuld, jargon>>; voorbeeldzin = <<...>>.Taak: Knoptekst voorstellen voor "<<scherm/actie>>". Geef zes variaties en schrijf in één zin naast elke zin waarom het die toon heeft. Niet meer dan <<X>> tekens.
Schrijf deze foutsituatie met de formule "wat is er gebeurd + waarom + volgende stap": Status: <<fout>>. Geef de gebruiker niet de schuld; Gebruik geen technisch jargon. Geef 3 varianten en markeer de kortste en duidelijkste. Stem- en toonkaart: <<...>>
Controleer deze microteksten op inclusief taalgebruik: zijn er genderaannames, taalgebruik dat mensen met een handicap uitsluit, culturele aannames of onnodig ingewikkeld taalgebruik? Lijst met problemen en oplossingen. Teksten: <<lijst>>
Controleer deze interfacetekst op juridische/feitelijke juistheid: Komen claims als 'gratis', 'altijd', 'gegarandeerd', 'annuleerbaar' overeen met het daadwerkelijke beleid van het product ('<<beleid>>')? Markeer degenen die dat niet doen en stel een veilig alternatief voor. Tekst: <<...>>
Zwakke prompt/sterke prompt
Zwak: "Schrijf een foutmelding."
Het resultaat: een algemene, onopgeloste, toonloze tekst als 'Er is iets misgegaan'.
Strong: "Schrijf met deze toonkaart 3 variaties op de 'wat is er gebeurd + waarom + volgende stap'-formule voor 'betaling mislukt'; geef de gebruiker niet de schuld; vink de duidelijkste aan."
Resultaat: selecteerbare varianten die oplossingen tonen en aansluiten bij de merkstem.
Verschil: sterke prompt geeft stemtoonkaart + formule + schuldverbod + variatie.
Veel voorkomende fouten
- Afdrukken zonder een gesproken toongids te geven. Merkpersoonlijkheid verdwijnt, teksten worden generiek.
- Beschuldigende fouttaal. "Je hebt het verkeerd ingevoerd" zet de gebruiker in de verdediging.
- Het niet verifiëren van juridische claims. Zinnen als 'gratis annuleren' kunnen in strijd zijn met het feitelijke beleid.
- Inclusiviteit overslaan. Teksten die aannames over geslacht, cultuur of competentie bevatten, sluiten de gebruiker uit.
- Lengte negeren. Mooie tekst die niet op de knop past is nutteloos.
Samengevat
UX-schrijven zijn korte ontwerpbeslissingen met grote impact. AI produceert snel meerdere varianten van dezelfde microtekst; De echte waarde ligt in het screenen op duidelijkheid, toon en lengte, het verfijnen van foutmeldingen met de formule ‘wat is er gebeurd + waarom + volgende stap’, het vermijden van de schuld bij de gebruiker, en het controleren van de tekst op volledigheid en juridische juistheid. Zorg voor consistentie door de stemtoonkaart aan elke prompt toe te voegen; De uiteindelijke beslissing neem jij op basis van het product en de gebruiker.
Applicatie taak
- Schrijf een toonkaart voor uw product met vier bijvoeglijke naamwoorden en drie 'don'ts'.
- Maak 6 varianten voor een knop bij de eerste prompt en kies de beste op basis van de criteria.
- Voor een foutsituatie typt u het bericht "wat is er gebeurd + waarom + volgende stap" bij de tweede prompt.
- Controleer alle teksten die u produceert op volledigheid bij de derde prompt.
- Controleer een tekst met een claim (gratis, gegarandeerd) op juridische juistheid bij de vierde prompt.
controlelijst
- [ ] Ik heb de stemtoonkaart aan elke prompt toegevoegd.
- [ ] Ik heb variaties qua helderheid, toon en lengte geëlimineerd.
- [ ] Ik schreef de foutmeldingen met "wat is er gebeurd + waarom + volgende stap".
- [ ] Ik heb geen tekst achtergelaten waarin ik de gebruiker beschuldig.
- [ ] Ik heb een inclusieve taalcheck gedaan.
- [ ] Ik matchte de assertieve teksten met het daadwerkelijke beleid.